
Waarom we ons zorgen maken om de ‘onverwoestbare’ badkamerverwarmers Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronische apparaten. Er is veel stoom, extreme temperatuurschommelingen, en waterdamp die zich in elke kleinste opening bevindt. Op veel specificatiesheets zie je het label ‘IP65’. Dat is een goede indicatie, maar een waterbestendige behuizing betekent niet dat de binnenkant van de verwarmder niet kan beschadigen. Daarom vertrouwen we niet alleen op deze classificatie. We onderwerpen elke batch infraroodlampen aan een test onder vochtige en hoge temperaturen. Het probleem met stoom Waterdamp is sluipend. Het vindt zelfs de kleinste openingen en dringt zo door tot de elektrische contactpunten en de kwartsdichtingen. In een normale badkamer leidt dit tot oxidatie – de onderdelen gaan dan roesten of er komt stroomlekkage. Als de dichting het begeeft, slaat de lamp kortsluiting. Of erger nog: het glas barst omdat het de hitte niet aankan. Om dit te voorkomen, simuleren we jarenlang gebruik in slechts een paar weken. We brengen de apparaten in een omgeving met hoge luchtvochtigheid en temperaturen, zodat iets kapotgaat. Meer dan alleen de ‘aan’-knop Het is gemakkelijk om te controleren of een lamp aan gaat. Maar dat vertelt ons nog niets. We kijken ook naar de stroomsterkte en de isolatiewaarde over lange tijd. Een lamp mag dan wel 24 uur goed werken, maar als de dichting niet perfect is, zal de lamp na 200 uur al kapotgaan. Door deze verwarmers in een zeer vochtige en hete omgeving te plaatsen, kunnen we precies zien waar de zwakke plekken zijn. Het evenwicht bewaren Het moeilijke is dat als je de IP65-dichtingen te strak maakt, er druk ontstaat wanneer de lamp heet wordt. Die druk kan de dichting tussen het kwarts en het metaal beschadigen. We hebben dit opgelost door materialen te gebruiken die zich op dezelfde manier uitrekken en samentrekken. Het is een delicate balans: de verwarmder moet droog blijven, maar er moet wel voldoende luchtcirculatie zijn rondom de behuizing, zodat de apparaten niet te heet worden. We doen dit allemaal omdat een defect in een badkamer niet alleen lastig is om te repareren, maar ook gevaarlijk kan zijn. We prefereren liever dat een apparaat in ons eigen laboratorium kapotgaat, dan dat dit gebeurt in de badkamer van onze klanten.